تبلیغات
مرجع مقالات دیپلماتیک - این انقلاب مسیر را درست می رود؟

چهارشنبه 18 خرداد 1390

این انقلاب مسیر را درست می رود؟

   تهیه کننده: سعید عزیزی    موضوع :خاورمیانه ،آفریقا ،

http://khabar.khabaronline.ir/images/position28/2011/6/11-6-7-145541untitled.bmp.jpg

روز دوشنبه مصری ها به خیابان های قاهره آمدند تا سالروز کشته شدن خالد سعید وب لاگ نویس را گرامی بدارند. مردی که یک سال پیش در اینچنین روزهایی با ضرب و شتم پلیس کشته شد. حمله کنندگان به وی اواخر ماه جاری محاکمه خواهند شد. معترضان در راهپیمایی خود نسبت به طولانی شدن روند محاکمه قاتلان اعتراض کردند. اصلاحات قضایی در مصر امروز با سرعت بسیار اندکی پیش می رود. همزمان که بهار عربی وارد تابستانی طولانی و گرم می شود، خلا میان انتظارها و واقعیت های این انقلاب ها هم بیشتر می شود. خلایی که تحمل فضا را غیرممکن می کند.

اکنون یک حقیقت جاری وجود دارد و آن هم این است که رئیس جدید با رئیس قبلی اندک تفاوتی ندارد. فعالان دموکرات در مصر به این نتیجه رسیده اند که تفاوت بسیار کمی میان حسنی مبارک و شورای نظامی وجود دارد که این روزها زمام امور را در مصر در اختیار دارند. رهبران نظامی از دهه 50 تاکنون یک به یک جایگزین شده اند. درست است که در جریان انقلاب مصر همین رهبران نظامی به اصلاحات چراغ سبز نشان دادند اما عملکرد آنها نگرانی فعالانی را برانگیخته است که می گویند به آرمان های انقلاب خیانت شده است . هفته گذشته همین شورای نظامی به منتقدان خود در رسانه ها حمله ور شد. این حرکت و حرکت هایی مشابه انقلابیون را به فکر دومین انقلاب انداخته است . صندوق بین المللی پول وام 3 میلیارد دلاری به مصری ها داده و بسیاری آن را کمکی می دانند برای پایان دادن همزمان به بحران های اقتصادی و سیاسی .


مصر هنوز روزهای سخت دیگری را هم پیش رو دارد. انقلاب ناگهان و با یک اشاره رخ نمی دهد و بسیاری از انقلاب ها در مرور زمان شکل و شمایل واقعی خود را نشان می دهند. انقلاب فرانسه پیش از پایان دادن به دیکتاتوری ناپلئون چندین مرحله خونین را تجربه کرد. در انقلاب روسیه هم سزار نیکولاس دوم در ماه مارس 1917 از مسند قدرت بیرون رانده شد اما رهبران جدید تا نوامبر همان سال قدرت را در دست نگرفتند. چند سال جنگ داخلی به دنبال این ماجرا بود تا در نهایت کمونیست ها توانستند روند پیشرفت و توسعه سیاسی را آغاز کنند. دیگر نمونه برای مصر امروز انقلاب اسلامی ایران در سال 1979 است . شاه در ژانویه 1979 کشور را ترک کرد اما امام خمینی تا دسامبر رسما بر مسند قدرت ننشست.


نویسنده در ادامه این سرمقاله روزنامه واشنگتن تایمز می نویسد: زمانی که امام خمینی از پاریس به تهران بازگشت بسیاری گمان می کردند که او تنها رهبری معنوی می ماند که مشاوره هایی به دولت خواهد داد. اما انتشار کتاب " ولایت فقیه : توسط ایشان نشان داد که روشنفکرانی که به دنبال حذف شخصیت سیاسی ایشان بودند خانه نشین شدند و نه شخص امام.


نظم سیاسی جدید در مصر هنوز شکل نگرفته اما حقیقت این است که ارتش تمام تلاش خود را می کند تا پررنگ ترین نقش ممکن را بازی کند. ارتش باید میان حفظ منافع ، کسب حمایت بین المللی و انتقال قدرت به دولتی مردمی توازن و تعادل ایجاد کند. جدی ترین تهدیدها این است که کنترل اوضاع از دست خارج شود و به شورش و ناآرامی جدید منتهی گردد. بسیاری ادعا می کنند که این اتفاق می تواند مسیر به قدرت رسیدن اخوان المسلمین را هموارتر از پیش کند. احتمال انقلاب دوم در مصر بسیار بعید است . بر اساس آخرین نظرسنجی های انجام گرفته 89 درصد از مصری ها گمان می کنند که کشور در مسیر درست قرار گرفته است. باراک اوباماباید این مساله را به فال نیک بگیرد. 

خبرآنلاین